جونم واست بگه نی نی جون... - فرشته های مهربون

                        عروسکم من رو کلافه کرده

                                                      هی میره بر میگرده

                      یه بار میگه:گرمه هوا،آب میخوام

                                                    یه بار میگه:خوبه هوا

                    سرسره و الاکلنگ،تاب میخوام

                                                یه بار میگه:من رو ببر خیابون

                    یه بار میگه:خوابم میاد

                                               قصه بگو و زود منو بخوابون

                  یه بار میگه:حوصلتو ندارم

                                             یه بار میگه:بیا بشین کنارم

                                             

                    خسته شدم بسه دیگه عروسک

                               خوشگل من،دختر ناز و کوچک

                              

جونم واست بگه نی نی جونم که نمیدونم چرا ما مامان باباها یه چیزیمون میشه،وقتی نینیامون پیشمونن و از صبح تا شب اینو میخوان و اونو نمیخوان،بهونه میگیرن و به هم میریزن و...میگیم کاش یکی یه ساعت این بچه رو بگیره تا من یه کم به کارام برسم،استراحت پیشکش...اما وقتی که یه لحظه ازمون دور میشن دلمون میترکه

وقتی نینیامون بیدارن و بالا پایین میپرن و بازی میکنن و سرو صدا راه میندازن،میگیم کاش یه ساعت بخوابن تا من یه نفسی بکشم...اما همین که به خواب فرشته ای شون میرن دلمون واسشون تنگ میشه و دوست داریم یه جوری بیدارشون کنیم تا خونه رو پر از شادی کنن

میگی مامانم خل شده؟نه مامان جون عقلم سر جاشه فقط یه کمی تو کار خودم موندم

دیروز مامانی اومد اهواز.البته جمعه دوباره باید برگرده تا واسه روز چله زایمان خاله جان پیشش باشه.دیشب شام رفتیم خونشون.وقتی دایی علی درو باز کرد رضوان اولین جمله ای که بهش گفت این بود که:سوگاتیامو(سوغاتیامو) بده(آخه بابایی یه ماموریت چند روزه به همدان داشت که دایی علی هم باهاش رفته بود)دایی علی هم با خنده و از سر ذوق رفت و در جا سوغاتیاشو آورد(دستت درد نکنه دایی علی مهربون )

دایی علی واسه رضوان خاتون یه دامن+یه بادبزن عروسکی خوشگل+یه کلاه که اتفاقاً مثل لباس تن دخملم سبز بود+یه سی دی کارتون+یه کتاب رنگ آمیزی آورده بود.

 

اینم سوغاتیایی که دایی علی آورده

و واسه مامان رضوان خانمم یه شال خوشگل دو رنگ سوغات آورد(نمیدونستیم ته تغاری خونه بابا اینقده خوش سلیقه س)

 

این شالی که واسه من آورده

 

چونکه باید من امروز صبح زود میرفتم آزمایشگاه و آزمایش هم حداقل دو سه ساعتی معطلی داشت دیشب رضوان خاتونم موند خونه مامانی.قربونش برم وقتی دید ما میخوایم برگردیم اومد دستای کوچولوی نازشو  که دیشب مامانی طی جریانی که تو پینوشت میگم واسش حنا زده بود دور کمرم حلقه کرد و گفت:مامان جون منم میخام بیام دلم تنگ شد(الهی که من پیشمرگت بشم با این عاشقانه حرف زدنت)

 

اینم دست حنا زده دخترم

ومن براش توضیح دادم که عزیزم باید به خاطر نینیمون فردا برم آزمایشگاه و دلم نمیاد صبح زود از خواب بیدارت کنم به خاطر همین امشب اینجا بمون انشالا فردا با باباجون میام دنبالت .خاتونمم قبول کرد بعد هم مثل هر شب که قبل از خواب یه بوس ناز به شما میده یه کوچولو بوست کرد و ...

دیشب تا صبح مردم از گرسنگی.حالا یه شب که نباید چیزی میخوردم اشتهام باز شده بود.از اون طرفم شما با مشت و لگدای جانانه ت افتاده بودی به جون من و ...این شد که تا ساعت چهار صبح از زور گرسنگی خوابم نبرد.بعدم که دیگه نزدیک اذان بود و من بعد از نماز صبح خوابیدم.صبح هم با باباجون رفتیم آزمایشگاه ازم خون گرفتن و گفتن نباید بری خونه،همینجا صبحانه بخور و بشین،چون تا دوساعت دیگه که دوباره باید ازت خون بگیریم نباید هیچ حرکتی داشته باشی.

صبحانه که چه عرض کنم نصف کیک و نصف یه پاکت آبمیوه نوش جان کردم(آخه من کی تا حالا صبحانه شیرینیجات خورده بودم،اونم با معده خالی)و باباجون رفت سر کار و موندم تا دوساعت بشه.از یه طرف به شدت خوابم میومد از طرف دیگه گلاب به روت حالت تهوع گرفتم.عقربه های ساعتم که قربونشون برم یکی میومدن جلو دوتا بر میگشتن عقب...عصبانی

بالاخره آزمایش رو دادم و برگشتم.ولی تو تمام این لحظات دلم واسه خواهریت یه ذره شده بود.وقتی هم که برگشتم خونه و دیدم چه سکوتیه بیشتر دلم گرفت،البته این سکوت فقط یکی دو ساعت دووم آورد چون همین که ساعت از دوی ظهر گذشت سر و صدای بچه های همسایه ها که طبق معمول بابا ماماناشون واسه اینکه راحت بخوابن به حال خودشون رها کرده بودن تو پارکینگ بلند شد.

فردا جواب آزمایش حاضر میشه.انشاءالله که مشکلی نباشه و خطری شما رو تهدید نکنه.

                   

پینوشتها:

روز میلاد حضرت ابوالفضل تو مولودی  رضوان دست یه خانمی رو نشونم داد و پرسید:چرا دستش گرمزه؟ بهش گفتم حنا زده...و خانم خانما هم گیر سه پیچ داد که منم حنا میخوام.خلاصه خاله ی من هم که ظاهراً قضیه به گوشش رسیده بود از این حنا قلمیا که واسه طراحی رو بدن استفاده میشن(خرمشهر مرتب میگرفتم اما اینجا گیرم نمیاد)فرستاده بود دست مامانی واسه رضوان خانم همینکه مامانی خواست به من بگه چی شده دهن عروس خانم باز شد که من حنا میخوام...

خیلی وقت بود که هوس رنگینک کرده بودم.اما امسال اصلاً رطب و خارک نگرفتم به خاطر اینکه طبعشون گرمه و شما پسرها هم که استعداد عجیبی توی زردی گرفتن دارین      اُ منم ترسو

تا اینکه دیشب بابا جون رطب آورد و من دیگه طاقت نیاوردم رنگینک درس کردم ولی یاد تست قند امروزم که افتادم از خوردنش پشیمون شدم.تا امروز ظهر که تصمیم گرفتم چایمو با رنگینک بخورم.همین که شروع به خوردن کردم  بوم بوم کوبیدی به شکمم...یعنی وقتی میخوردم نمیزدی،وقتی که نمیخوردم میزدی و تا یه دونه تو دهنم میزاشتم آروم میشدی.اما من زیاد نخورم به خاطر خود گلت.و تو هی میکوبیدی و من بهت گفتم:معذرت نی نی جون زیادیش واست خوب نیست

 

سه‌شنبه ٢٠ امرداد ۱۳۸۸ توسط مامان جون