فرشته های مهربون

مشکلات تنفسی هنگام بالارفتن از پله

مشکلات تنفسی هنگام بالارفتن از پله

0

 

 

چرا بالارفتن از پله سخت تر از پایین آمدن از آن است چرا نفسمان در مان بالارفتن از پله ها میگیرد علت این امر چیست ؟ آیا کلسترول خونمان بالاست ؟نفس نفس زدن ناشی از چه مشکلاتی درون بدن است ؟چرا کنترل تنفس هنگام بالاآمدن از پله ها مشکل است ؟کم آوردن نفس هنگام بالارفتن از پله را چگونه می توانیم جبران کنیم روش های موثر در این زمینه را در ادامه مطلب بخوانید.

 

معمولا عادت دارید از وضعیت استراحت خیلی سریع به سراغ کار دیگری بروید که کل این فرایند زیر ۱۰ ثانیه طول می‌کشد. این بدان معناست که شما در محیط خالی از اکسیژن قرار می‌گیرید و بعد به شرایط عادی بازمی‌گردید؛ در این میان بدن شما چند ثانیه زمان می‌خواهد تا آن را جبران کند. به منظور رسیدن اکسیژن بیشتر به عضلات بیشتری از بدن باید سعی کنید نفس‌های عمیق‌تری بکشید تا میزان اکسیژن بیشتری را وارد ریه‌هاتان کنید، تا به موجب آن تپش‌های قلب‌تان افزایش یافته و اکسیژن را به عضلاتتان برساند.
خبر خوب این است که اگر در چنین مواقعی نفس‌تان بگیرد کاملا طبیعی است – با این حال باید گفت که زمان نفس‌نفس زدن تا حدی زیادی به خود فرد ارتباط پیدا می‌کند. هر فرد آستانه‌ای برای این مسئله دارد و اگر قدم‌هایتان به اندازه کافی بلند باشد، در پایان نفس کم می‌آورید.
بر اساس میزان قدم‌هایتان، به نقطه‌ای خواهید رسید که این مسئله هر چه بیشتر در آن شرایط، وضع جسمانی شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برخی از افراد وقتی ۴ قدم برمی‌دارند اصلا دچار مشکل تنفسی نمی‌شوند و برخی از افراد با ۸ قدم و برخی با ۱۲ قدم. باید ببینید آستانه به نفس افتادن شما چند قدم است. در نخستین نفس‌نفس زدن‌ها به اکسیژن نیازی ندارید، اما بعد وارد مرحله تغییر می‌شوید که در واقع بدن به اکسیژن بیشتری نیاز دارد و دقیقا در چنین مرحله‌ای است که کمی خسته می‌شوید.
آیا راهکاری وجود دارد که بتوانید موقع پیاده‌روی، وضعیت تنفسی خود را کنترل کنید؟ پاسخ مثبت است. باید سعی کنید روی آمادگی جسمانی بدن‌تان کار کنید؛ هرچه بدن‌تان آمادگی جسمی بهتری داشه باشد، آستانه کم آوردن نفس‌تان هم به تعویق خواهد افتاد. در این‌جا به سه روش برای انجام این کار اشاره می‌کنیم.
از پله‌های بیشتری بالا بروید
تحقیقات نشان می‌دهد اگر دوست دارید پله‌ها را راحت‌تر طی کنید، بهتر است از پله‌های بیشتری بالا بروید؛ هرچه بدن‌تان بیشتر با این شرایط خو بگیرد، مهارت بیشتری در این زمینه به دست خواهید آورد. نیمی از مشکلات به این مسئله مربوط می‌شود که بدن شما کارایی و بازدهی لازم را برای بالا رفتن از راه‌پله را ندارد.
وقفه بیندازید
این یکی از بهترین روش‌ها برای ایجاد پرش‌های تدریجی در ماکزیمم VO2 شماست، ابزاری برای سنجش میزان درست مصرف اکسیژن شما. در نهایت، شناسایی و درک میزان کارایی و بازدهی تنفس اکسیژن و استفاده از آن شما را قادر می‌سازد که کار طاقت‌فرسایی مانند بالا رفتن از پله‌ها را به مدت طولانی‌تری انجام دهید. مثلا می‌توانید سری اول را با شتاب بالا بروید و موقع برگشت آهسته پایین بروید. یا مثلا دو پله را سریع رفته و بعد یک پله را آهسته بروید. از طرفی برای آمادگی جهت بالا رفتن از پله‌ها، می‌توانید سوار یک دستگاهِ دوچرخه ثابت شده و رکاب بزنید. وقتی سوار آن هستید، بهتر است برای ۶ ثانیه با شدت تمام رکاب بزنید و بعد مدت ۲۰ ثانیه آن را آهسته کرده و استراحت کنید. این کار باعث می‌شود در شرایطی که حجم کارتان را افزایش می‌دهید، میزان قدرت خروجی‌تان حفظ شود.
تقویت پایین‌تنه
نکته مهمی که باید به اصطلاح رمزگشایی کنید این است که ببینید آیا ریه‌هایتان اول خسته می‌شوند یا فقط پاهایتان خسته شده‌اند. اگر در موقعیت دوم هستید، باید سعی کنید تمرینات مربوط به پایین‌تنه را انجام دهید تا حسابی ورزیده شود. باید به طور مکرر و پیوسته برای هر پا اسکات بزنید. شما فکر می‌کنید که این فقط یک بالا رفتن ساده از پله‌هاست، در حالی که تمام وزن بدن‌تان به پاهایتان منتقل می‌شود و این نه تنها باعث دخالت و درگیر شدن بسیاری از عضلاتتان می‌شود، بلکه مستلزم کشش سه‌گانه است (حرکتی که در آن ران، زانو و قوزک پا دخیل است) چرا که باعث تقویت عضلات پا می‌شود. پیشنهاد ما حرکت زیر است:
پلکان
این حرکت برای تقویت استقامت شماست. برای این کار یک دمبل ۷ کیلویی در هر دستتان بگیرید، یک پایتان را روی یک نیمکت کوتاه یا پله و پای دیگرتان را روی زمین قرار دهید. بعد پای دیگر را هم از زمین بلند کرده و روی نیمکت سرپا بایستید. سپس پای اول و به دنبال آن پای دیگر را پایین بگذارید. این حرکت را در ۳ تا ۴ ست و ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار کنید.
اسکات
این حرکت برای تقویت مقاومت عضلات قسمت تحتانی بدن است. برای انجام آن سرپا ایستاده و پاهایتان را به اندازه عرض شانه باز کنید، سینه جلو، شکم داخل و دست‌ها روی سینه و یا رو به جلو در حالی که کف آنها پایین باشد. سپس به آرامی بنشینید، باسن‌تان را به موازات شانه‌ها به پایین ببرید. و برای بلند شدن به پاشنه‌هایتان فشار بیاورید. این حرکت را در ۳ تا ۴ ست و با فواصل استراحت ۳۰ تا ۴۵ ثانیه‌ای انجام دهید.
  
نویسنده : آرش دارابی ; ساعت ۱٠:٤٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۳٠ امرداد ،۱۳٩٥

دریافت های نجومی پزشکان بخاطر کارانه است

دریافت های نجومی پزشکان بخاطر کارانه است

0

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از خانه ملت، بهروز بنیادی در واکنش به نامتناسب بودن شیوه پرداخت به پزشکان، افزود: کمبود پزشک از جمله مشکلی است که در حوزه سلامت به چشم می خورد و به جهت این معضل، میزان مبالغی که به پزشک تعلق می گیرد چشمگیر است به عنوان مثال زمانی که پزشکی در شهرستان کوچکی فعالیت می کند به جهت کمبود نیرو ناچار است شبانه روز به ارائه خدمت بپردازد که در چنین شرایطی مبالغ دریافتی وی نیز به ازای خدمات ارایه شده افزایش می یابد.

وی ادامه داد: این مبالغ تحت عنوان کارانه به پزشکان پرداخت می‌شود و زمانی که کمبود پزشک در حوزه سلامت وجود داشته باشد مبلغ پرداختی بین تعداد محدودی پزشک توزیع می شود که همین امر باعث شده شائبه دریافتی نجومی بین پزشکان قوت گیرد.

بنیادی تصریح کرد: زمانی که در بیمارستانی، چهار متخصص ارتوپد وجود داشته باشد، میزان پرداختی به این ۴ متخصص متفاوت تر از دستمزد به یک ارتوپد است.

وی یادآور شد: اکنون وزارت بهداشت سیاستی را در پیش گرفته که بر اساس آن سرانه متخصصان به جمعیت کشور را مطالعه کند، اگر این مهم رخ دهد بسیاری از سوالات موجود پیرامون دریافتی های نجومی پزشکان نیز رفع می شود.

بنیادی تاکید کرد: امروزه پایه حقوق پزشکان بسیار پایین است به گونه ای که پزشکان عمومی بین یک و نیم میلیون تا ۲ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان حقوق می گیرند و حقوق یک فوق تخصص حدود ۳ میلیون تومان است.

وی تصریح کرد: از سویی دیگر بسیاری از پزشکان هم در بخش دولتی و هم در بخش خصوصی کار می‌کنند که این مهم اعتراضاتی را ایجاد کرده؛ متاسفانه در دولت نهم و دهم دچار یک بی نظمی و بی قانونی شدیم و شاهد بخشنامه های خلق الساعه بودیم که همین امر کشور را دچار اغتشاش مدیریتی کرد اما به نظر می رسد در دولت یازدهم تا حدودی بازگشت به قانون را شاهد هستیم.

عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، گفت: همچنین وزیر بهداشت نیز به همین سمت حرکت کرده و به دنبال ایجاد نظم و انضباط در سیستم سلامت است این درحالی است که مجلس نیز در تلاش است تا از اهرم های نظارتی خود برای رفع معضلات حوزه سلامت استفاده کند تا دغدغه های مردم نیز در این حوزه برطرف شود.

 

  
نویسنده : آرش دارابی ; ساعت ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۳٠ امرداد ،۱۳٩٥

نقش مرکبات در ترش کردن معده

نقش مرکبات در ترش کردن معده

0

 

 

چگونه می توانیم ترش کردن معده را درمان کنیم افرادی که دچار این مشکل می شوند از چه مواد  غذایی باید پرهیز کنند آیا مرکبات در ترش کردن معده نقشی دارند یا خیر؟برخی بر این عقیده اند که مرکبات عامل ترش کردن معده به شمار می روند در صورتی که اینگونه نیست مرکبات فایده های زیادی در رفع انواع آلرژی ها ،ویارهای و هوس های زنان باردار دارند .

 

اکثر مردم بر این باورند که آن دسته از افرادی که معده‌شان ترش می‌کند باید از خوردن مرکبات پرهیز کنند. با این حال، باید گفت که این حرف درست نیست. محققان بر این باورند که فرد می‌تواند مرکبات بخورد حتی اگر معده‌اش مشکل ترش کردن داشته باشد چرا که زمانی‌که این میوه‌ها هضم می‌شوند، با بزاق دهان ترکیب شده و به این میوه‌ها حالت قلیایی می‌دهد. به همین خاطر، این میوه‌ها در روند ترش کردن معده دخیل نبوده و آن را بدتر نمی‌کنند. در حقیقت قرار دادن مرکبات در رژیم غذایی باعث بهبود ترش کردن و کم‌تر شدن میزان اسیدی بودن آن می‌شود.
سوای این مسئله، مرکبات مزایای فراوانی برای سلامت شما دارند؛‌ از بهبود کارکرد سیستم ایمنی گرفته تا کمک به رشد بچه‌ها. مصرف غذاهایی که سرشار از ویتامین C هستند، مانند مرکبات، نه تنها به هضم غذا کمک می‌کند، بلکه قدرت ایمنی شما را افزایش داده و دوران نقاهت کوتاه‌تری بعد از سرماخوردگی و آنفولانزا خواهید داشت. خوردن مرکباتی مانند پرتقال، لیموی شیرین، گریپ‌فروت و کیوی در دوران بارداری نه تنها خطر بروز انواع آلرژی را کاهش داده بلکه میزان مصرف فولیک اسید را هم که نقش مهمی در تکامل جنین در حال رشد دارد افزایش می‌دهد. از آنجایی که مرکبات سرشار از ویتامین C هستند – آنتی‌اکسیدانی بسیار قوی – نه تنها به بدن در از بین بردن ملکول‌های رادیکال آزاد کمک می‌کند بلکه در بهبود وضعیت پوست هم بسیار مؤثر است.
اگر از ترش کردن معده رنج می‌برید، توصیه می‌شود از خوردن عصاره میوه‌ها پرهیز کنید چرا که میزان بالایی قند دارند و مواد مغذی آنها بسیار کم است. در چنین مواقعی، بهتر است خودِ میوه را بخورید تا عصاره آن را. هم‌چنین به خاطر داشته باشید که همه میوه‌ها را باید به شکل کامل مصرف کنید تا از مزایا و خواص آنها بهره‌مند شوید. بهترین زمان برای خوردن میوه‌ها، زمانی است که معده‌تان خالی بوده (البته منظورمان مرکبات نیست) و یا بهتر است میوه در قالب اسنک نیم‌روز باشد و از خوردن میوه‌ها بعد از غروب خورشید هم خودداری کنید. این کار نه تنها باعث متعادل ماندن میزان قند خونتان می‌شود، بلکه از ویار و هوس زیاد برای خوردن آنها هم پیشگیری می‌کند. از طرفی خوردن میوه‌ها در این زمان باعث می‌شود تا میزان بیشتری از مواد مغذی آنها توسط بدن جذب شود.
  
نویسنده : آرش دارابی ; ساعت ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۳٠ امرداد ،۱۳٩٥

مشکلات مربوط به لوزه سوم

مشکلات مربوط به لوزه سوم

0

 

 

لوزه سوم چگونه دچار اختلال می شود ؟نقش لوزه سوم در بدن چیست ؟در صورت تورم و التهاب و عفونی شدن  این لوزه پزشکان تصمیم به عمل جراحی آن میگیرند چون می تواند در رشد کودک تداخل ایجاد کند و باعث اختلال در تنفس وی شود عکس رادیولوژی موسوم به آدنوئید می تواند تورم و بزرگ شدن این لوزه را به پزشک نشان دهد این عارضه در صورت عدم رسیدگی و درمان خطرات زیادی برای بیماران ایجاد خواهد کرد .

حتما شما هم به آن دسته از بچه‌هایی بر‌خورده‌اید که در هنگام سرماخوردگی طوری راه بینی‌شان بسته شده که مجبورند با دهان نفس بکشند و مادر کودک در جواب سوالتان که علتش را از او می‌پرسید، جواب می‌دهند: «لوزه سوم دارد!».

 حتما شما هم به آن دسته از بچه‌هایی بر‌خورده‌اید که در هنگام سرماخوردگی طوری راه بینی‌شان بسته شده که مجبورند با دهان نفس بکشند و مادر کودک در جواب سوالتان که علتش را از او می‌پرسید، جواب می‌دهند: «لوزه سوم دارد!». اما خیلی‌ها نمی‌دانند واقعا لوزه‌ها و مخصوصا لوزه سوم چگونه باعث اختلال در تنفس و عوارض دیگر می‌شود. به همین دلیل ما درباره نقش لوزه سوم در بدن، کارکرد و ایجاد بیماری آن، از دکتر یاسر مالی، متخصص کودکان و نوزادان پرسیدیم.

دکتر مالی درباره محل قرار گرفتن لوزه‌ها در دستگاه گوارش و کارکرد آنها می‌گوید:«لوزه‌ها قسمتی از سیستم دفاعی بدن انسان هستند. ما در بدن خود دو لوزه حلقی 1 و 2 داریم و یک لوزه سوم که در انتهای حلق و سقف بینی قرار دارد. درواقع لوزه‌ها قسمتی از بافت لنفاوی بدن هستند که در دفاع از بدن نقش دارند. به همین دلیل است که بعضی از پزشکان معتقدند لوزه‌ها را نباید عمل کرد. اما زمانی که لوزه‌ها از کارکرد خود خارج می‌شوند، لازم است آن‌ها را جراحی کنند.»

فرم بعضی از لوزه‌ها به گونه‌ای است که خلل و فرج و یا حفره‌های کوچک دارد بنابر‌این در هنگام غذا خوردن ذرات ریز غذا داخل این حفره‌ها چسبیده و به مرور در آنجا جمع شده و باعث تجمع میکروب‌ها و باکتری‌های گوناگون می‌شود.

دکتر مالی درباره بزرگ شدن لوزه سوم و عفونی شدن آن می‌گوید:« لوزه سوم یا «آدنوئید» در صورت بزرگ شدن، راه شیپور استاش گوش را می‌بندد که به نوعی هواخور گوش است و موجب عفونت گوش می‌شود. بعضی مواقع لوزه‌ها در اثر بزرگ شدن، مخزن باکتری می‌شوند و لوزه‌های حلقی هم اگر شخص را خیلی اذیت کنند باید جراحی شده و برداشته شوند. لوزه سوم را با چشم نمی‌توان دید و تنها متخصص گوش و حلق و بینی با معاینه و یا عکس‌برداری می‌تواند آن را تشخیص دهد.»

گاهی بزرگ شدن لوزه‌ها در رشد کودک تداخل ایجاد کند و منجر به بروز علائم شدید می‌شوند. به همین دلیل دکتر مالی می‌گوید:« این حالت زمانی اتفاق می‌افتد که لوزه‌ها بزرگ شده و عفونت کرده باشند و تعداد عفونت و ا‌لتهاب ها زیاد شده و مرتب تکرار شوند. پس در این شرایط اگر چرک و عفونت لوزه‌ها درمان نشود عوارض کشنده دارد. اگر لوزه‌ها خیلی بزرگ شوند کودک به دلیل این که نمی‌تواند خوب نفس بکشد دهانش را باز می‌کند و با ادامه این روند او به مرور دچار بدشکلی فک به ویژه در فک بالا می‌شود که در پزشکی به آن «چهره آدنوئیدی» می‌گویند.»

این متخصص کودکان و نوزادان، درباره نشانه‌های بزرگ شدن لوزه‌ها در شیرخواران و کودکان توضیح می‌دهد:« بزرگ شدن لوزه‌ها در حلق باعث تنگ شدن فضا برای قورت دادن غذا، تحریک گلو، بی‌اشتهایی، سرفه و درد می‌شود. اگر در همین حال، آنها عفونی شوند، تب،گلو‌درد و سرفه نیز به این علائم اضافه می‌شوند. لوزه سوم بعد از بزرگ شدن، کل راه بینی را می‌بندد و همین باعث کیپ شدن گوش،‌خرُخرُ کردن بچه و عفونت‌های گوشی می‌شود. همچنین کودک ممکن است بر اثر این عفونت، افت شنوایی پیدا کند و خواب راحت نداشه باشد و در اثر آن بچه همیشه خسته باشد. ممکن است راندمان کاری و راندمان هوش کودک پایین بیاید و یا دچار شب‌ادراری شود. علاوه بر آن چون بچه‌ها در خواب رشد می‌کنند، بر روی رشدشان هم تأثیر می‌گذارد.»

فارنژیت از عفونت‌های شایع لوزه‌ها است که با تب، دل‌‌درد، تهوع و سر‌درد همراه است و اگر لوزه‌‌های کسی عفونت داشته باشد، این فارنژیت‌های چرکی باید خیلی سریع درمان شوند. چون در صورت درمان نشدن، خطر رماتیسم قلبی و یا اختلال شدید کلیه‌ها بر اثر عفونت لوزه‌ها (PSGN) وجود دارد که بسیار کشنده است و عوارض زیادی دارد.

دکتر مالی درباره درمان عفونت‌های لوزه و جراحی آنها می‌گوید:« گاهی اوقات التهاب لوزه‌ها با دارو‌های ضد‌التهاب ساده رفع شده و کوچک می‌شود و برخی عفونت‌های ویروسی هم با ر‌وش‌های درمانی ساده مانند آب‌نمک و سرم شستشو رفع می‌شود. اگرکار به جایی رسید که لوزه‌ها باید برداشته شوند، پزشکان به سن کودک هم توجه می‌کنند و معمولا کودکان کوچکتر از 3 تا 4 سال را عمل نمی‌کنند چون در این سن عوارض بیهوشی بر عملکرد ذهن زیاد است. همچنین پزشکان بچه‌هایی که در سنین 11 تا 12 سالگی هستند را هم عمل نمی‌کنند چون ممکن است همراه با تغییرات بلوغ سنی، این لوزه‌ها هم کوچک شوند. البته باید بدانید که خیلی از لوزه ها نیاز به عمل جراحی ندارد و همچنین خیلی از لوزه‌ها هم جنبه ارثی دارند.»

  
نویسنده : آرش دارابی ; ساعت ۱٠:۳۸ ‎ب.ظ روز شنبه ۳٠ امرداد ،۱۳٩٥

تنظیم قند خون با برخی افزودنی های سالم

تنظیم قند خون با برخی افزودنی های سالم

0

 

 

برخی ادویه ها برای بیماران قندی مفید هستند و در کنترل قند خون به آن ها کمک می کنندریحان،سیر ،میخک،زردچوبه و رزماری گیاهان پیشنهادی ما به این بیماران می باشند توصیه می کنیم از این گیاهان در برنامه غذایی خود بگنجانند و به کنترل بهتر سطوح قند خود کمک کنند این گیاهان ضدعفونی‌کننده طبیعی، ضدالتهاب و مسکن می باشند و موجب کاهش خطر سرطان در بیماران دیابتی خواهند شد .

 

: لیستی از ادویه های دیابت پسند از این قرار است:
ریحان: ریحان سرشار از فلاونوئیدها است و مصرف آن با گوجه فرنگی، روغن زیتون و سرکه منجر به کنترل فشار خون می شود. با توجه به تحقیقاتی که خلاصه آنها در مجله آمریکایی تحقیقات علوم پزشکی در سال 2014 منتشر شد، فشار خون بالا یک نگرانی عمده برای ابتلا به دیابت نوع دو است. دونفر از هر سه نفر از افراد مبتلا به دیابت، از فشار خون بالا نیز رنج می برند. دارچین: دارچین یک آنتی اکسیدان است و تحقیقات نشان داده که مصرف آن منجر به بهبود حساسیت به انسولین می شود و قند خون ناشتا را کاهش می دهد. آنتی اکسیدان های موجود در دارچین منجر به پیشگیری از آسیب های سلولی آهسته می شوند.

سیر: با توجه به تحقیقاتی که نتایج آنها در مجله آمریکایی تغذیه بالینی به چاپ رسیده، مصرف سیر با کاهش فشار خون و کاهش قند خون در ارتباط است. البته مصرف سیر ممکن است منجر به برخی تداخلات دارویی شود بنابراین قبل از اضافه کردن آن به رژیم غذایی تان با پزشک تان حتما مشورت کنید.

رزماری: بهترین آنتی اکسیدان است بخصوص زمانی که با فلفل، حبوبات یا کلم ترکیب می شود. رزماری خواص ضد التهابی دارد و باعث کاهش استرس اکسیداتیو، کاهش خطر سرطان و پیشگیری از ابتلا به سندرم متابولیک می شود.

میخک: میخک غنی از آنتی ‌اکسیدان آنتوسیانین و کوئرستین بعلاوه یک ترکیب فعال به نام اوژنول است و همچنین منبع عالی از منیزیم و منبع خوب از اسید چرب امگا3، ویتامین‌های ث و کا، فیبر و کلسیم و منیزیم محسوب می شود. همچنین این ادویه یک ضدعفونی‌کننده طبیعی، ضدالتهاب و مسکن نیز محسوب می‌گردد. محققان نشان داده‌اند که مصرف 1 تا 3 گرم میخک در روز برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 برای کنترل بهتر سطوح قند، کلسترول بد و کلسترول کل و نیز کاهش تری‌گلیسیرید خون مفید است.

زردچوبه: این ادویه حاوی کورکومین، یک ترکیب فعال با ویژگی ‌های ضدالتهابی و آنتی ‌اکسیدانی است و جریان خون را بهبود می‌ بخشد. زردچوبه باعث بهبود عملکرد انسولین می ‌شود و همچنین در سوخت‌ و ساز کربوهیدرات، پروتئین و چربی دخیل است. کورکومین موجود در زردچوبه باعث کاهش رسوب پلاک‌ های چربی در دیواره داخلی عروق می ‌شود و از گرفتگی آن جلوگیری کرده و به جریان خون کمک می ‌کند.

  
نویسنده : آرش دارابی ; ساعت ۱٠:۳۸ ‎ب.ظ روز شنبه ۳٠ امرداد ،۱۳٩٥

آمادگی برای روز اول مدرسه

آمادگی برای روز اول مدرسه

0

 

 

 

روز اول مدرسه برای کودک بسیار مهم است کسب آمادگی جسمی و روحی کودک برای رفتن به مدرسه و تحمل دوری از خانواده نیازمند کمک والدین و اجتماعی بودن کودک است روز ورود به مدرسه و جداشدن کودک از مادر و پدر بسیار مهم است که باعث تغییر در زمان خواب، غذاخوردن و سبک زندگی وی می شود خانواده نیز با توجه به این تغییرات باید همکاری کرده و زمان خواب و غذاخوردن فرزندشان را با زمان مدرسه رفتن آن ها تنظیم کنند .

بوی ماه مهر به مشام می‌رسد و جنب‌وجوش دوباره‌ای به راه افتاده است. کودکان، نوجوانان و جوانان بسیاری آماده می‌شوند تا یک سال تحصیلی جدید را در هفته آینده آغاز کنند. اما برای کلاس اولی‌ها این تجربه می‌تواند بسیار متفاوت باشد! اگر شما هم کودکی دارید که امسال قرار است به کلاس اول ابتدایی برود، حتما سوالات زیادی در ذهن خود دارید؛ سوالاتی از قبیل اینکه چطور او را برای ورود به مدرسه آماده کنید؟ چه جنبه‌هایی را باید در نظر بگیرد و چه اقداماتی را انجام دهید؟

 

ما این سوال را با محمد رضابیگی، روانشناس بالینی در میان می‌گذاریم و او در توضیح اقداماتی که قبل از ورود به مدرسه باید صورت بگیرد، می‌گوید: برای ورود به مدرسه باید کودکان را هم به لحاظ جسمی و هم به لحاظ روحی آماده کرد. چه بسا آمادگی جسمی در برخی اوقات مهم‌تر و اساسی‌تر از آمادگی روحی است. زیرا بخش روحی آمادگی کودک برای ورود به مدرسه بیشتر به جنبه اجتماعی بودن او و حضورش در محیط‌های اجتماعی مربوط است که اگر کودک پیش از این تجربه مهدکودک و پیش دبستانی را داشته باشد یا در کلاس‌های متفرقه با گروهی از همسالانش در یک محیط قرار گرفته باشد از نظر روحی مشکل چندانی برای تطبیق خود با محیط مدرسه ندارد. البته این بدان معنی نیست که کودک اجتماعی به هیچ مشکلی از این نظر در محیط مدرسه برخورد نمی‌کند اما مشکلاتی که ممکن است در روزهای شروع مدرسه برای او به وجود بیاید مسائل عمده و پایه‌ای نیست و عمدتا به صورت موردی قابل حل است.
این روانشناس در ادامه توضیح می‌دهد: اما برای آمادگی جسمی کودک بهتر است از یک ماه پیش از آغاز سال تحصیلی تمرین‌هایی را برای او در نظر بگیرید تا برای شروع یک سال تحصیلی آمادگی جسمی و البته ذهنی پیدا کند. مهم‌ترین تغییرات مدرسه برای کودک، تغییر در زمان خواب، غذاخوردن و سبک زندگی او در زندگی روزمره است. کودکی که ممکن است پیش از این تا ساعت 9 صبح می‌خوابیده است، با شروع مدرسه باید 7 صبح از خواب برخیزد و به جای اینکه پای تلویزیون به تماشای برنامه کودک بنشیند یا با انواع اسباب‌بازی‌هایش سرگرم باشد باید در کلاس درس حاضر باشد و خوب بشنود و یاد بگیرد. زمان غذاخوردن او با توجه به مدرسه تغییر می‌کند و میان‌‌وعده‌ها در مدرسه اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. همین طور وظایف و تکالیفی که به مرور به عهده کودک گذاشته می‌شود تا در منزل به آنها رسیدگی کند.
رضابیگی اضافه می‌کند: از طرف دیگر خاطره لحظه اول یا به عبارت دیگر روز اول مدرسه برای کودک بسیار مهم و سرنوشت‌ساز است. اگر این تجربه مثبت باشد و کودک آمادگی لازم را برای تجربه مدرسه به دست آورده اشد می‌تواند با علاقه تا انتهای سال تحصیلی را به مدرسه برود اما اگر این تجربه دلپذیر نباشد و کودک به لحاظ جسمی و روحی تحت فشار و اذیت قرار بگیرد ممکن است از همان روز اول ناسازگاری در پیش بگیرد و حتی عنوان کند که علاقه‌ای به مدرسه رفتن ندارد.
محمد رضابیگی، روانشناس بالینی در نهایت تاکید می‌کند: با این حساب می‌بینید که کودک کار نسبتا سختی در پیش دارد و باید با زمینه‌چینی و به تدریج او را برای این کار آماده کنید. به این ترتیب می‌توانید خاطره خوشی را از تجربه روز اول برای کودک خود رقم بزنید و به او کمک کنید که بدون مشکل در مسیر تحصیل خود پیش برود. اما اگر هنوز فکری برای این موضوع نکرده‌اید ما چند راهکار به شما ارائه می‌دهیم که با استفاده از آنها در این روزهای باقی‌مانده فرزند خود را برای مدرسه رفتن آماده کنید. این راهکارها را در مطلب بعدی که به زودی منتشر می‌شود می‌توانید بخوانید.

 

  
نویسنده : آرش دارابی ; ساعت ۱٠:۳٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۳٠ امرداد ،۱۳٩٥